العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
279
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
عالم باشى مرا ميشناسى اگر عالم نباشى ترا مطلع نخواهم ساخت همين كه از رود فرات شما رد شد گفتم همين فرات كوفه را ميفرمائيد ؟ فرمود : آرى اگر نبود اينكه نميخواستم ترا مشهور كنم در خانهات ميايستادم و درب خانهات را ميكوبيدم در اين موقع ساكت شد . گفتهاند كسى كه در عذاب بوده پسر آدم قابيل بوده و آن عالم حضرت باقر عليه السّلام . بصائر : علي بن جعفر از حضرت موسى بن جعفر نقل كرد كه از آن آقا شنيده كه ميفرمود اگر بما اجازه دهند شما را مطلع از فضيلت خودمان مينمائيم گفت : عرضكردم آيا علم از اوست فرمود علم سادهتر از آن است . بصائر : از ابو بصير نقل كرد كه حضرت باقر گفت : من مردى را ميشناسم كه اگر كنار دريا بايستد صدا مىزند جنبندگان دريا را با مادرها و عمهها و خالههايشان . بصائر : حضرت امام علي النقى عليه السّلام فرمود : خداوند دلهاى ائمه را محل اراده خود قرار داده اگر خدا چيزى را بخواهد آنها خواهند خواست و اين معنى آيه است ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ . كامل الزيارة : عبد اللَّه بن بكر ارجاني گفت : در خدمت حضرت صادق عليه السّلام بودم در سفرى از مدينه به مكه بمنزلى فرود آمديم كه عسفان ناميده ميشد بعد از كنار كوه وحشت انگيز و سياهى در طرف چپ جاده رد شديم گفتم يا بن رسول اللَّه چقدر كوه وحشتناكى است من در راه مثل اين را نديدهام فرمود : پسر بكر ميدانى اين كوه كدام كوه است ؟ گفتم : نه فرمود : اين كوه نامش كمد است و اين كوه در يك وادى از واديهاى جهنم قرار دارد در آن كشندگان پدرم حسين عليه السّلام قرار دارند كه در آنجا اينها گذارده شدهاند از زير آنها جارى است آبهاى جهنم از قبيل غسلين و صديد و حميم و آنچه خارج مىشود از چاه